تاسف، افسوس، حسرت:
یک کنش پوچ انفعالی در برابر مزیت یا برکت سابق و ازدست رفتهاست. تاسف یک گونه اندوه است که فرد، آن را هنگامی که حس فاقد شدن از بهره و برتری را داشته باشد، تجربه میکند، تاسف یعنی پشیمانی و غم دشوار بر آن چیزی که از دست رفته باشد و احتمال بازآیی آن نباشد. تاسف و انابت وضعیتی است که در آن گفتهمیشود: ” کاش به رشتهای دیگر میرفتم.” ” کاشکی این کار از من سر نمیزد.” “ای کاش دل مادرم را نمیشکستم.” و ….
توصیفات مربوط به تاسف: