خشم وعصبانیت

خشم یا عصبانیت:
حالتی روانی‌ است که درگستره‌ی رنجیدگی کم تا خشم زیاد جا‌‌ می‌گیرد. علل فیزیکی خشم دربرگیرنده‌ی بالا رفتن ضربان قلب و بالا رفتن‌ فشارخون و آندرنالین درون خون است. از نظر برخی، غضب قسمتی از کنش مغز به هولناکی‌اش از درد است. زمانی که فرد خودآگاهانه اراده می‌کند تا بی‌درنگ کنش تهدید کننده‌ی عامل خارجی دیگری را راکد کند، خشم احساسی چیره ذهنی، رفتاری و کالبدشناختی در او می‌شود. خشم را یکی از حالت‌های فطری آدمی می‌دانند که در حقیقت مسیری است برای خلاصی دادن یا محافظت کردن شخص از یک دلهره یا تهدید که در حال ظهور است.  پدیده‌های بیرونی غضب را در حالات بدن و چهره، رفتارهای کالبدشناختی و هر از گاهی واکنش‌های تعرض‌آمیز در برابر همگان می‌توان جست. به طور مثال انسان‌ها و حیوانات صدایشان را بالا می‌برند، در‌ تلاش‌اند که بالغ‌تر به نظر بیایند، دندان‌هایشان را بر روی هم می‌سایند و خیره می‌شوند. غصب، الگویی رفتاری‌ است که برای رویارویی با متجاوزان بروز داده می‌شود تا از واکنش متعرضان باخبر‌ شوند و گونه‌ای حس است که همگان به آن محتاج‌اند‌.

توصیفات مربوط به خشم:

1. با صدایی رعدآسا غرید.