داستان و داستان نویسی

فرشته چراغی: قهرمان – س …لا….م خا…نم. سرم را بلند کردم. احمد اسفندیاری با صورتی‌ رنگ پریده و چشمانی بی‌روح، ... ادامه مطلب

سلیمان کوچه‌ی تکیه، محل تجمع لولی‌ها بود. ابتدا یک خانه داشتند که البته نامش را هر چیزی می‌شد گذاشت الا ... ادامه مطلب

انتظار باران با سرانگشتش به پنجره‌ی اتاقم ضربه می‌زند. یک لحظه هم، خواب به چشمم نمی‌آید. به آسمان زل می‌زنم. ... ادامه مطلب

«دستمال سفید» در انتهای کوچه‌ی بن بست، کنار درِ بزرگِ آبی‌رنگی که پیچک‌ها از دیوارش آویخته  و یاس‌های رازقی لابه‌لای ... ادامه مطلب

#آن_شب_گیشا کمی پس از پخشِ آژیر خطر از تلویزیون، برق قطع شد. – هرجا هستی، همون‌جا بمون. تاریکه، یه وقت ... ادامه مطلب

میم مثل مریم، مثل مرتضیلیلا نوروزی  م…م…ممم.باز صدایم می‌زنی. خودم را می‌رسانم بالا سرت. پیراهن سفیدت را می‌اندازم روی تخت. ... ادامه مطلب

مقصد نامعلوم‌ من در هیاهوی خیابان و زیر آن آفتاب داغ، کلافه و گیج وقایع اخیر را مرور می‌کردم. در ... ادامه مطلب

《جیغ‌هایی که تیغ شدند》 تنش را سُر داد روی موزائیک‌های کفِ توالتِ مدرسه. مثل اولین روزی که مریم را دیده ... ادامه مطلب

#نابخشودنی با خارج شدن قطار از تونل طولانی، نور شدیدی چشمانش را زد. دستش را مقابل نور گرفت و کمی ... ادامه مطلب