هنگامه آریانی

“نمایشی در بیش از پنج پرده“   من نازی هستم. تک دختر شهباز شهبازی. از آنها که لای پنبه بزرگ شده‌اند. ... ادامه مطلب

هنوز سپیده سر نزده بود که نوشت: “خوبی؟”و این پرسش ساده می‌توانست من را از مردن منصرف کند. آدمی گاهی ... ادامه مطلب

“بی گناه” سایه‌ی گربه که روی ایوان در حال لیسیدن دست و پایش بود بر پرده‌ی چلوار سفید هال، نگاه ... ادامه مطلب

“پنجره را باز می‌کنم” □مُردی. دو روز پیش مُردی. دیروز جسم بی‌جانت را میان خانه پیدا کردند و به گمانم ... ادامه مطلب

ساعت صفر “زهررررر ماااار…کله‌ی صبح تو کوچه چی ور می‌زنی آخه؟ مردم دوزار شعور ندارن…”راننده‌ی وانت خرید ضایعات که حالا ... ادامه مطلب

صدای غرش رعد شیشه را لرزاند. سرگردان میان دنیای خواب و بیداری به صدای برخورد دانه‌های سراسیمه‌ی باران روی حلب‌های ... ادامه مطلب

سرپرستار بالای سرم غرولند کنان به پرستاری که مسئول رسیدگی به من است، گفت :”آنژیوکت بیمار باید عوض بشه.”پرستار شبیه ... ادامه مطلب

میانه‌ی راه ایستاد. سرش را چرخاند و با نوک انگشتان برای دخترکش که از لای نرده‌ها‌ی راه پله، رفتن او ... ادامه مطلب